fbpx
Detalles dalgunhas columnas do Mosteiro de San Paio de Abeleda, en Castro Caldelas / O Sorriso de Daniel

Unha homenaxe aos homes e mulleres de aldea que levan coidando do patrimonio galego durante 800 anos

Tempo de lectura: 3 min.

Discurso do presidente de ‘O Sorriso de Daniel‘ Ant贸n Di茅ter tras recibir esta entidade o premio da Cultura Galega

Tal coma din no seu libro Xurxo Ay谩n e Manoel Gago, 鈥淥s galegos somos herdeiros pola forza do noso patrimonio鈥.
Hai alg煤n tempo, estabamos a traballar na igrexa de Pi帽eira en Taboada, cando unha muller que sa铆a co seu gando preguntounos que faciamos. Unha vez que dimos as explicaci贸ns axeitadas, d铆xonos:
-Fan moi ben, hai que volver polo bonito

No 谩nimo de O Sorriso de Daniel, estivo sempre volver polo bonito, polos restos dunha historia compartida. A historia do rom谩nico galego fai falar as pedras e escoitamos o ruxe-ruxe dunha das etapas m谩is brillantes da nosa historia, da nosa cultura, da nosa lingua, do noso propio ser como pobo.

Galicia, est谩 chea de persoas como a se帽ora de Pi帽eira que nos fan lembrar que nada se pode facer polo Patrimonio se ignoramos as persoas que viven na s煤a contorna.

Ant贸n Di茅ter, presidente do Sorriso de Daniel, recibindo o Premio da Cultura / xunta.gal

Dende o Sorriso de Daniel cremos, que nin a nosa curta e humilde traxectoria xustifica a concesi贸n deste premio, nin as nosas relaci贸ns coa Consellar铆a son tan boas como para pensar que o premio recib铆molo pola nosa proximidade. Hai que ser un xurado algo 鈥減unky鈥 -e perdoade a licencia ling眉铆stica- para darlle o premio de Patrimonio a unha asociaci贸n que traballa tan nas marxes das marxes.

De boa ga帽a trocariamos o premio pola consecuci贸n dalgunha das nosas demandas.
-Que a catalogaci贸n do patrimonio se poida consultar na rede.
-Que haxa unhas inspecci贸ns peri贸dicas sobre o Patrimonio que permitan planificar as intervenci贸ns.
-Que o DOGA publique anualmente os horarios de visitas dos BIC
e porqu茅 non dicilo,
que o rom谩nico da Ribeira Sacra se deixe de ver como adxectivo na candidatura a Patrimonio da Humanidade. Non hai rom谩nico maior e menor, hai un 煤nico libro do que non conv茅n esgazar ningunha das s煤as fermosas p谩xinas. Os m谩is de 50 edificios rom谩nicos que quedaron f贸ra desa declaraci贸n BIC chaman a berros por n贸s.

O rom谩nico ten que servir como motor de desenvolvemento econ贸mico para unha zona moi castigada demograficamente e non podemos nin debemos fiar toda a creaci贸n de emprego ao 谩mbito da hosteler铆a. Por sorte Galicia conta con profesionais de prestixio e capacidade (arquitectos, historiadores da arte, conservadores, gu铆as, xestores culturais, tur铆sticos e medioambientais…) que poden en verdade crear e dar valor engadido onde hoxe non o hai.

Estamos certos de que o xurado non buscaba tanto premiar a O Sorriso de Daniel como facer un reco帽ecemento a eses miles de homes e mulleres, artes谩ns, labregos e mari帽eiros, tam茅n alg煤ns deles homes e mulleres de igrexa que levan m谩is de 800 anos coidando do noso rom谩nico. Labores de xente an贸nima e calada que serviron para que o Patrimonio rom谩nico transitase case nove s茅culos e chegase ata n贸s. Coidamos que o premio 茅 para todos estes galegos que prestaron axuda e deron o seu apoio. Grazas por considerarnos a n贸s unhas mans aca铆das para traslad谩rllelo.

Mosteiro de San Paio de Abeleda, en Castro Caldelas / plataformaaquitectura.cl

Ese traballo comunal e an贸nimo est谩 agora en perigo: o drama demogr谩fico, que est谩 a vivir o noso rural 茅 a principal ameaza para que ese labor contin煤e, a outra 茅 -e queremos supo帽er que 茅 sen pretendelo- a propia pol铆tica de Patrimonio.
Un d铆a uns veci帽os de Bemil que v铆an medrar unha silveira nas pedras da s煤a igrexa, debat铆anse entre o deber de cortala e o medo de que o soubesen os de patrimonio e lles puxesen unha multa.

A sociedade, non debe ver na administraci贸n unha man que castiga se non m谩is ben unha man amiga. Coidamos que a铆nda estamos a tempo de mudar o noso rumbo, conced谩moslles aos galegos e galegas o creto do sentidi帽o que sempre tiveron. Facilitemos que sexan gardi谩ns do noso Patrimonio, de谩moslles as ferramentas para facelo axeitadamente. Acompa帽茅molos. Levan 800 anos fac茅ndoo e ata aqu铆 chegou o noso rom谩nico en p茅 para demostrarnos que tan mal non o fixeron. Oxal谩 alg煤n d铆a algu茅n poida dicir o mesmo de n贸s, e das nosas instituci贸ns, pero claro a pregunta 茅… Estamos n贸s 谩 s煤a altura?
Non queremos marchar hoxe sen facer dende aqu铆 un novo chamamento polo reagrupamento do Patrimonio Mateano en Santiago de Compostela. Se a restauraci贸n do patrimonio roubado polos nazis foi posible non temos porqu茅 pensar que a xustiza deste pa铆s vai ser menos e vai permitir un espolio destas dimensi贸ns.

Xa remato e dende hoxe mesmo compromet茅monos a traballar para ser merecedores deste premio.
Moitas Grazas!

Pode que che interese...