Lugo e León selan coas súas catedrais un irmandamento sustentado en séculos de conexión polos camiños xacobeos

As catedrais de Santa María de Lugo e Santa María de León veñen de formalizar un irmandamento que, alén do xesto institucional, recupera unha relación histórica asentada nas rutas que unen ambas sedes dende a Idade Media. A celebración tivo lugar en Lugo coincidindo co décimo aniversario do recoñecemento da basílica lucense e dos Camiños do Norte como Patrimonio da Humanidade, unha efeméride que serviu para reivindicar a dimensión histórica deste novo vínculo.

A conexión entre Lugo e León nace do papel central que ambas cidades exerceron na rede xacobea medieval. A capital leonesa consolidouse xa no século XI como un dos grandes nós do Camiño Francés, entrada principal dos peregrinos procedentes da Meseta e de Europa Central. Lugo, pola súa banda, converteuse nun paso estratéxico nas rutas que chegaban dende o Cantábrico e dende Asturias, especialmente a través do Camiño Primitivo, do Camiño do Norte e das antigas vías de comunicación que articulaban o interior galaico.

Entre esas rutas destaca a Vía Künig, o itinerario descrito polo monxe alemán Hermann Künig a finais do século XV, no que recomendaba aos peregrinos evitar os pasos máis abruptos dos Ancares elixindo unha entrada máis segura por Lugo. Esta descrición, convertida en guía de referencia para milleiros de viaxeiros tardomedievais, reforzou historicamente a relación entre ambas cidades e está hoxe na base do acto de irmandamento.

A celebración incluíu unha camiñada simbólica pola Vía Künig, unha eucaristía na Capela Maior da Catedral lucense e a presentación do certificado que acredita este novo vínculo. A organización correu a cargo das dúas dióceses e da asociación Vía Künig, coa participación de autoridades locais e autonómicas.

No acto, representantes institucionais lembraron que as catedrais comparten unha longa tradición no acollemento aos camiñantes. No caso de Lugo, esa identidade estivo marcada tamén pola singularidade do seu privilexio eucarístico, que lle permite expor permanentemente o Santísimo Sacramento, unha característica única dentro da cristiandade latina e que converteu a basílica lucense nun espazo de especial devoción ao longo dos séculos.

Tanto dende a Deputación como dende a Xunta subliñouse que a iniciativa pretende reforzar a cooperación entre dúas cidades que comparten patrimonio, historia e responsabilidade na conservación das rutas xacobeas. “Os camiños existen porque unen”, sinalaron, lembrando que ese labor común é parte esencial da transmisión deste legado.