Amada García, a muller fusilada poucos días despois de dar a luz no cárcere de Ferrol
En xaneiro de 1938, no cárcere de Ferrol, unha muller nova daba a luz vixiada polos seus carcereiros. Chamábase Amada García Rodríguez. Tiña 27 anos. Estaba presa, embarazada e condenada. Poucos días despois de traer ao mundo ao seu fillo, foi fusilada polo réxime franquista. A súa historia condensa unha das dimensións máis crueis da represión tras o golpe de Estado de 1936: a exercida especificamente contra as mulleres. Non só por seren republicanas, sindicalistas ou militantes, senón tamén por romper o modelo feminino imposto polo novo poder: submisas, silenciosas, alleas á vida pública.
Militancia, represión e consello de guerra
Nada en Mugardos en 1910, Amada estaba vinculada ao sindicalismo e comprometida coa defensa da República. Tras o triunfo do golpe militar en Galicia, foi detida embarazada e sometida a un consello de guerra sen garantías xurídicas reais. Como aconteceu con milleiros de persoas represaliadas, o seu proceso foi rápido e exemplarizante. O franquismo converteu o seu caso nun escarmiento público, especialmente significativo por tratarse dunha muller nova e nai recente. A violencia exercida contra as mulleres republicanas non foi só política: foi tamén moral, simbólica e disciplinaria. Castigábase a súa ideoloxía, pero tamén a súa independencia e participación no espazo público. O corpo feminino convertíase así nun territorio de control e advertencia.
Máis información en Galicia Confidencial
