Unha tumba da Idade do Bronce sae á luz en plenas obras de urbanización de San Pedro de Visma na Coruña
O avance das obras de urbanización en San Pedro de Visma, na cidade da Coruña, sacou á luz un conxunto de restos arqueolóxicos que inclúen petroglifos e unha cista funeraria, unha tipoloxía de enterramento individual datada na Idade do Bronce. O descubrimento produciuse nas proximidades do centro Ágora, nunha área onde está prevista a construción dun novo polígono residencial con arredor de 4.000 vivendas.
Segundo fontes da Consellería de Cultura, os traballos realízanse baixo control arqueolóxico e os achados xa foron comunicados á Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, como establece a normativa vixente. A aparición destes elementos obrigou a ampliar o estudo da zona, especialmente ao detectarse gravados rupestres no lugar onde se proxecta un edificio de gran tamaño.
Entre os restos destaca unha cista de características singulares, unha tumba individual escavada no chan, de forma rectangular, delimitada por pedras e cuberta por unha lousa de maior tamaño. O arqueólogo José María Bello sinala que “é a primeira vez que aparece algo así na Coruña e arredores”, subliñando a relevancia do achado no contexto local.
Este tipo de enterramentos está vinculado a un momento de cambio nas sociedades prehistóricas. Hai arredor de 4.000 anos, as comunidades humanas abandonaron progresivamente os grandes monumentos megalíticos colectivos, como os dólmenes, para adoptar formas de enterramento individuais, máis discretas e subterráneas. Segundo explica Bello, estas cistas podían albergar individuos de relevancia social, acompañados de obxectos valiosos como cerámicas ou armas, e reflectían unha transformación na organización social: “é o individuo o que pasa a ter importancia, e non o grupo”.
No caso de Visma, as fontes municipais indican que da estrutura só se conservaron as pedras que funcionaban como tapa, xa retiradas durante os traballos. A escavación posterior non permitiu recuperar restos humanos, algo que se considera habitual debido á acidez do solo.
Os achados prodúcense nunha contorna que, ata o inicio das obras, permanecía sen urbanizar e cun carácter case rural. A zona xa presentaba interese histórico por albergar elementos do antigo sistema de abastecemento de auga da cidade no século XVIII, coñecido como o Viaxe de Visma, do que se conservan estruturas como a Arqueta dos Frades.
A aparición destes vestixios reforza a necesidade de controles arqueolóxicos en áreas non protexidas previamente, unha cuestión que, segundo o propio Bello, foi insuficiente durante décadas na cidade. O especialista apunta que esta falta de supervisión provocou a perda de xacementos relevantes, como ocorreu noutras zonas urbanizadas no pasado.
Por agora, será a administración competente en patrimonio a que determine as medidas a adoptar, que poden incluír a ampliación das escavacións, a protección in situ ou o traslado dos restos para a súa conservación.
