fbpx
Mosaico romano que, supostamente, representa a Prisciliano

Unha nova hip贸tese sobre Prisciliano e o crism贸n de Quiroga que chega ata os nosos d铆as

Tempo de lectura: 2 min.

O ano pasado, 2018, o arque贸logo L贸pez Quiroga realizou prospecci贸ns con xeorradar, que demostraron a existencia de importantes restos baixo o chan da igrexa da Ermida, en Quiroga, onde se atopou o famoso crism贸n. Entre os restos atopouse unha camp谩 ou sartego relevante no interior, segundo me manifestou o crego da parroquia, D. Xes煤s R铆o, historiador competente e home inquedo polo quefacer cultural e pola verdade hist贸rica.

Semella que o crism贸n ten un car谩cter nidiamente priscilianista como xa adiantara o profesor Palop en 1974 e m谩is recentemente o xesu铆ta franc茅s, Gabriel S谩nchez. Ao crism贸n podemos engadir outro elemento que confirmar铆a a simbolox铆a priscilianista, o Meco, persoeiro que sae nas festas da virxe do 8 de setembro na Ermida. As铆 o cre Xos茅 Est茅vez, Historiador e profesor em茅rito da Universidade de Deusto, que reflexiona nun interesante artigo no Xornal de Lemos sobre a hip贸tese de que ‘O Meco’ sexa a representaci贸n de Prisciliano

O Meco da Ermida en plena acci贸n. Foto: Xornal de Lemos

“Se ollamos con certa quietude, con actitude cr铆tica, reflexiva e desapaixonada e con metodolox铆a etnogr谩fica, observariamos na persoa e no ritual do Meco unha simbolox铆a priscilianista, e non demon铆aca como xeralmente lle atrib煤en moitos autores, entre eles Blanco Porto. O mesmo Pai Losada Prada, xesu铆ta natural de San Vitorio, profesor da Universidade de Salamanca e un grande fil贸sofo do s茅culo XVIII, escribiu un entrem茅s do borracho e atrib煤eselle outro, o do portugu茅s, escrito en galego. Neste 煤ltimo cita un Meco, non sabemos se se refire ao da Ermida. Era un boneco que se queimaba o aforcaba en Galiza os m茅rcores de cinza”, escribe.

As铆, destaca que o lugar da Ermida ten un engado especial, lendario e ancestral. A s煤a situaci贸n nun outeiro, un antigo castro dos moitos que enfeitizan a bisbarra, ateigada de vedraias minas de ouro romanas, domina unha bela panor谩mica do val e semella un vix铆a esculcante. Nel constru铆use un templo e despois unha igrexa cristi谩, un lugar de enterramento e posiblemente nos arredores -na praza de San Marti帽o ou no Hospital quizais- unha 鈥渧ila鈥 de explotaci贸n agraria na 茅poca do baixo imperio romano, un precedente dos se帽or铆os feudais. Parece que Prisciliano, un home culto e rico, ser铆a propietario dunha destas vilas. Na idade media apareceu unha imaxe da Virxe tra铆da por un peregrino, pois o cami帽o de inverno, custodiado polos hospitalarios da Orde de San Xo谩n de Xerusal茅n ou cabaleiros de Malta, atravesaba o val, pertencente na meirande parte a unha s煤a encomenda, cuxa sede ach谩base no castelo dos Novais. A maior铆a dos encomendeiros soterr谩banse na igrexa rom谩nica do hospital e alg煤ns tam茅n na enxebre rom谩nica de Torbeo, onde acouga Vasco P茅rez de Quiroga. No epitafio do seu sartego reza esta caritativa e fermosa lenda: 鈥滳abaleiro que a ningu茅n deixou morrer de fame鈥.

Le todo o artigo de Xos茅 Est茅ves no Xornal de Lemos.

Pode que che interese...